Driepartijen-overeenkomst / Tripartite overeenkomst

/driːˈeː.pɑr.tɛi.ˌen o.vər.ˈeenː.kɔmst/ /triˈpɑr.ti.tə/

Definitie

Een drieënpartijen-overeenkomst, ook wel tripartite overeenkomst genoemd, is een escrow-contract waarbij drie partijen rechtstreeks partij zijn: de softwareleverancier, de softwaregebruiker en de escrow-agent. Deze constructie biedt maximale maatwerk en contractuele flexibiliteit, omdat de specifieke rechten en plichten voor iedere situatie afzonderlijk kunnen worden overeengekomen.

Voorbeeldzinnen

1.  De bank koos voor een drieënpartijen-overeenkomst.

2.  In een tripartite constructie ondertekenen alle drie de betrokken partijen de overeenkomst, waardoor de rechten en verplichtingen voor ieder afzonderlijk afdwingbaar zijn.

3.  De juridisch adviseur adviseerde de energieonderneming om te kiezen voor een drieënpartijen-overeenkomst vanwege de bijzondere operationele risicoprofielen die een maatwerkoplossing vereisten.