Broncode

/ˈbrɔn.koː.də/

Definitie

Broncode is de originele, leesbare tekst waaruit een softwareprogramma is opgebouwd. Een ontwikkelaar schrijft deze tekst in een programmeertaal. Met toegang tot de broncode kan een bevoegde partij de software onderhouden, aanpassen of opnieuw bouwen. Zonder broncode is zelfstandig onderhoud van software niet mogelijk.

Voorbeeldzinnen

1.  In de escrowovereenkomst is bepaald dat de leverancier de volledige broncode, inclusief compileerinstructies en technische documentatie, deponeert bij de escrow-agent.

2.  De verificatieprocedure bevestigde dat de gedeponeerde broncode compileerbaar en functioneel consistent was met de in productie draaiende applicatieversie.

3.  Toegang tot de broncode stelde de gebruiker in staat om na het wegvallen van de leverancier zelfstandig kritieke beveiligingspatches door te voeren.